الهی

 

                      ز کرشمه عنایت

                      نظری به سوی ما کن

                                                                             که دعای دردمندان

                                                                                                  ز سر نیاز باشد

  .    .    .

پ.ن:

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی ¤¤¤ پیشتر زانکه چو گردی ز میان برخیزم

 

 

 

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای

فرشته ات به دو بال دعا نگه دارد

 

 

:-)

خنده بر لب می زنم تا کس نداند راز من ...

س ...

تا همیشه سلام

روز مبادا

 

وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونان که بايدند
نه بايد ها...

 

مثل هميشه آخر حرفم
و حرف آخرم را
با بغض مي خورم
عمري است
لبخند هاي لاغر خود را
در دل ذخيره مي کنم :
باشد براي روز مبادا !
اما
در صفحه هاي تقويم
روزي به نام روز مبادا نيست
آن روز هر چه باشد
روزي شبيه ديروز
روزي شبيه فردا
روزي درست مثل همين روزهاي ماست
اما کسي چه مي داند ؟
شايد
امروز نيز روز مبادا باشد !

 

* * *

 

وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما
چونانکه بايدند
نه بايد ها...

 

هر روز بي تو
روز مبادا است !

 

---

برای همه شبهای لیلة الرغایب

اللهم اغفرلی الذنوب التی تهتک العصم

اللهم اغفرلی الذنوب التی تنزل النقم

اللهم اغفرلی الذنوب التی تغیر النعم

اللهم اغفرلی الذنوب التی تحبس الدعا

اللهم اغفرلی الذنوب التی تنزل البلا

اللهم اغفرلی کل ذنب اذنبته و کل خطیئه اخطاتها

آرزوهای شعاری

 

خسته ام از آرزوها، آرزوهاي شعاري
شوق پرواز مجازي، بالهاي استعاري

لحظه هاي کاغذي را، روز و شب تکرار کردن
خاطرات بايگاني،زندگي هاي اداري

با نگاهي سر شکسته،چشمهايي پينه بسته
خسته از درهاي بسته، خسته از چشم انتظاري

صندلي هاي خميده،ميزهاي صف کشيده
خنده هاي لب پريده، گريه هاي اختياري

رو نوشت روزها را،روي هم سنجاق کردم:
شنبه هاي بي پناهي ، جمعه هاي بي قراري

عاقبت پرونده ام را،با غبار آرزوها
خاک خواهد بست روزي، باد خواهد برد باري

روي ميز خالي من، صفحه ي باز حوادث
در ستون تسليتها، نامي از ما يادگاري

---

پ.ن:

چیزی زیباتر از این شعر زنده یاد امین پور ندیدم

برای استفاده در این شب.

خداوند او و همه درگذشتگانمان را از رحمت لایتناهی خویش بی نصیب نگرداند

و ما را نیز ...

                 انشالله

بام ملکوت

                    چه تنگ و نا هموارند راه ها

                    برای کسی که تو راهنمایش نبوده ای !

                    و چه آشکار است حق!

                    بر کسی که تو راهش نموده ای

خدای من !

          ما را به جاده های رسیدن به خودت، راهی گردان

          و بر نزدیک ترین راه های ورود به درگاهت، بگذران

---

 پ.ن۱:

فرازهایی از مناجات مریدین از مناجات خمسه عشره امام زین لعابدین (علیه السلام)

پ.ن۲:

خدای من، رجب رسید و ندای این الرجبیون از آسمانها روانه زمینیان گشت

توفیقمان ده تا فرصت ورود به جرگه رجبیون را از دست ندهیم...          آمین یا رب العالمین

پ.ن۳:

جمعه دلتنگی است

و قفس سینه به تنگ آمده از تنهایی

و هجوم ثانیه ها به التماس می کشاند واژه ها را

                           " به تماشا سوگند

                             و به آغاز کلام

                             و به پرواز کبوتر در ذهن

                             واژه ای در قفس است"

العجل، العجل، یا مولای یا صاحب الزمان(عج)

 

طره

تاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای تو
پرده غنچه می‌درد خنده دلگشای تو

ای گل خوش نصیب من بلبل خويش را مسوز
کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تو

مهر رخت سرشت من خاک درت بهشت من
عشق تو سرنوشت من راحت من رضای تو

من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان
قال و مقال عالمی می‌کشم از برای تو

طلب

مرغ چون از زمین بالا پرد

اگرچه به آسمان نرسد

این قدر باشد که دام

دور شود

و آنکه درویشی اختیار کند

هرچند به کمال آن نرسد

آنقدر باشد که از زمره خلق

و اهل بازار ممتاز شود

تذکره2

 

و گفت^۱ : " هر آن مصیبت که اول آن ترس بود و آخر آن عذر، بنده را به حق برساند و هر آن طاعت که اول آن امن بود و آخر آن عُجب، بنده را از حق تعالی دور گرداند.

مطیع با عجب، عاصی است و عاصی با عذر، مطیع ".

---

پ.ن:

۱. امام جعفر صادق (علیه السلام)

۲. یا رب، کرده را تنها عذر مانده و نکرده را دریغ

 

تذکره

 

اما بعد، چون از قرآن و اخبار¹ گذشتی، هیچ سخن بالای سخن مشایخ طریقت نیست – رحمهم الله – که سخن ایشان نتیجه کار و حال است نه ثمره حفظ و قال، و از عیان است نه از بیان، و از اسرار است نه از تکرار، و از علم لدنّی است نه از علم کسبی؛ و از جوشیدن است نه از کوشیدن که ایشان ورثه ی انبیاء اند – صلوات الرحمن علیهم اجمعین -

 

نقل است که امام صادق را گفتند : «همه هنرها داری : زهادت و کرم باطن، و قرة العین خاندانی، و لیکن بس متکبری». گفت :« من متکبر نیم. لکن کبر کبریایی است ، که من چون از سر کبر خود برخاستم، کبریایی او بیامد و به جای کبر من نشست. به کبر خود، کبر نشاید کرد، اما به کبریایی او کبر شاید کرد».

---

پ.ن:

۱.احادیث

۲.اگر قسمت باشه هر چند وقت نقلی از کتاب تذکره الاولیا شیخ عطار  می نویسم.

تا بعد

یا زهرا (س)

ميم مثل ...