مسلم
تو سوره عشق مني، خوشم كه آيه توام
هر جاي عالم كه باشم، به زير سايه توام
دوبيتي هاي اشك من رو ديواراي كوچه ها
با خط كوفي مي نوشت: كوفه ميا كوفه ميا
گرفتار شهري شدم كه آدماش پوشالي ان
بويي نبردن از وفا تو خالي تو خالي ان
مي ترسم اينجا بچه هات اسير و دربدر بشن
دخترا بي بابا بشن مادرا بي پسر بشن
***
سرم بالاي داره و اگر چه من جون به لبم
يه غصه بيشتر ندارم همش به فكر زينبم
خوشم براي كربلا آقا منم توشه دارم
گوشه كنار قافله ات چندتا جگر گوشه دارم
الهي دخترم آقا فداي دخترت بشه
جون تموم بچه هام فداي اصغرت بشه
سرگشته چو پرگار همه عمر دویدیم