این آیات تذکر به خودم است:

قل یعبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمة الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا انه هوالغفور الرحیم(۵۳)و انببوا الی ربکم و اسلموا له من قبل ان یاتیکم العذاب ثم لا تنصرون(۵۴)و اتبعوا احسن ما انزل الیکم من ربکم من قبل ان یاتیکم العذاب بغتة و انتم لا تشعرون(۵۵)ان تقول نفس یحسرتی علی ما فرطت فی جنب الله ان کنت لمن السخرین(۵۶)او تقول لو ان الله هدانی لکنت من المتقین(۵۷)او تقول حین تری العذاب لو ان لی کرة فاکون من المحسنین(۵۸)بلی قد جاءتک آیاتی فکذبت و استکبرت و کنت من الکافرین(۵۹)-آیات ۵۳ تا ۵۹ سوره ی مبارکه ی زمر

(ای رسول رحمت)بدان بندگانم که (به عصیان)اسراف بر نفس خود کردند بگو:هرگز از رحمت (نا منتهای)خدا نا امید مباشید البته خدا همه ی گناهان را (چون توبه کنید)خواهد بخشید که او خدایی بسیار آمرزنده و مهربان است(۵۳)و به درگاه خدای خود به توبه و انابه باز گردید و تسلیم امر او شوید پیش از آنکه عذاب به شما فرا رسد و هیچ نصرت و نجاتی نیابید(۵۴)و بهترین دستور کتابی را که بر شما از جانب خدایتان نازل شده است پیروی کنید پیش از آنکه عذاب(قهر خدا به کیفر گناهان)بر شما ناگهان فرود آید و شما آگاه نباشید(۵۵)تا مبادا کسی فریاد وا حسرتا بر آرد و بگوید:ای وای بر من که جانب امر خدا را فرو گذاشتم و وعده های خدا را مسخره و استهزا نمودم(۵۶)یا آنکه (از فرط پشیمانی در پی آرزوی مال آید و ) گوید :افسوس اگر خدا مرا (به لطف خاص)هدایت فرمودی من نیز از اهل تقوا بودم(۵۷)یا آنکه چون عذاب(خدا)را به چشم مشاهده کند گوید:(ای فریاد)کاش بار دیگر (به دنیا)باز میگشتم تا از نیکو کاران می شدم(۵۸)آری (ای بدبخت) آیات کتاب من که محققا برای (هدایت)تو آمد آن را تکذیب کردی و راه تکبر و سرکشی پیش گرفتی و از زمره ی کافران بد کیش گردیدی(۵۹)-ترجمه ی استاد الهی قمشه ای