گفتم:  چقدر احساس تنهایی میکنم.

گفتی:. ..من نزدیکم(بقره186)

گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم...کاش میشد بهت نزدیک بشم.

گفتی: هر صبح و عصر پروردگارت را پیش خودت، با خوف و تضرع و با صدای آهسته یاد کن.

(اعراف 205)

گفتم : این هم توفیق می خواهد!

گفتی:دوست نداری خدا ببخشدتان؟!(نور 22)

گفتم: معلومه که دوست دارم ببخشی منو.

گفتی: پس از خدا بخواهید ببخشدتان و بعد توبه کنید(هود 90)

گفتم : با این همه گناه؟!  آخه چیکار میتونم بکنم؟

گفتی: مگر نمیدانید خداست که توبه را از بنده هایش قبول میکند؟!(توبه 104)

گفتم : دیگه روی توبه ندارم..

گفتی: ولی خدا عزیز و داناست، او آمرزنده گناه است و پذیرنده توبه.(غافر3-2)

گفتم: با این همه گناه برای کدوم گناهم توبه کنم؟!

گفتی: خدا همه گناهان را میبخشد.(زمر 53)

گفتم: یعنی بازم بیام.؟بازم منو میبخشی؟

گفتی: بجز خدا کیست که گناهان را ببخشاید؟(آل عمران 135)

گفتم: نمیدونم چرا همیشه مقابل این کلامت کم میارم!آتیشم میزنه.. ذوب میشم و عاشق!

 توبه میکنم..

گفتی: خدا هم توبه کنندگان را دوست دارد.(بقره 222)

گفتم: چه کسی است برای من غیر از تو؟

گفتی: خدا برای بنده اش کافی نیست؟(زمر 36)

گفتم: در مقابل این همه مهربونیت چیکار کنم؟

گفتی: ای مومنین.خدا را زیاد یاد کنید و صبح و شب تسبیحش کنیداو کسی است که

 خودش و فرشته هایش بر شما درود و رحمت  میفرستند تا شما را از تاریکی ها به سوی

 روشنایی بیرون بیاورند.خدا نسبت به مومنین مهربان است.(احزاب 43-41)